Bir yabancı yolcu, Kıbrıs'ın, Anadolunun güney sahillerine bakan doğu limanı Magosa'ya doğru yürüyordu.
Adım atışında bir kuvvet vardı, ama bakışlarındaki yalpalama, yolcunun bir şeyler aradığını, bir şeylerin olmasını veya doğmasını beklediğini açıkça belirtiyordu.
Bir şeyler oldu. Asma dallarından kurulu çardak meyhanesinin önünde, göz kamaştıran sabah güneşine, bu güneşin mor denizi yaldızlıyan yakamozlarına karşı kafayı çeken çatlak sesli bir korsan haykırdı:
— Barba Yani, kırınızı kızı tazele! Sonra kendisini yan gözle süzen yolcuya:
— Buyurmaz mısın evlât, dedi. İstavrit gözliyen İstakozlar gibi yan yan bakma. Yüreğim kabarıyor. Gel yahu, sıcak bir çorbamızı iç. Bektaşi sofrası niyetine, sabah sabah için ısınır.
0 yorum:
Yorum Gönder